ورزش های محلی هیجان انگیز اصفهان

سازمان ورزش های اصفهان

ورزش های محلی هیجان انگیز اصفهان

۹۹ بازديد
اگر بخواهیم اهمیت ورزش را در سلامتی انسان بدانیم خواهیم دید که اثرات مفید فعالیت های ورزشی را در پیشگیری – درمان و کنترل بسیاری از بیماری ها را نشان می دهد این اثرات نه تنها امروزه و با اثبات های دقیق پزشکی مورد توجه قرار گرفته است از دیر باز نیز اهمیت ورزش  در بین ایرانیان اثبات شده است به گونه ای که تمامی ورزش های محلی در جای جای ایران گواه از این قضیه است .

اصفهان یکی از مهم‌ترین شهر های مرکزی ایران میباشد کـه تاریخ و فرهنگ بالای مردم این شهر باعث معروف شدن شهر اصفهان در جهان شده اسـت. در این جا بـه تعدادی از مهمترین بازی های‌ محلی این شهر خواهیم پرداخت کـه از دیرباز این بازی ها در اصفهان انجام میشده اسـت.

بازی آفتاب مهتاب:


در این بازی دو نفر هم‌قد و هم‌وزن، پشت خود را به یکدیگر کرده و دست‌هاى خود را درهم نموده و قلاب مى‌کنند. بعد یکى از آن‌ها کلمهٔ ” آفتاب” را به‌حالت کشیده مى‌گوید و در حالى‌که به جلو خم مى‌شود، دیگرى را بلند کرده و برپشت خود قرار مى‌دهد. نفر دوم هم همین کار را انجام مى‌دهد ولى کلمهٔ “مهتاب” را به‌صورت کشیده مى‌گوید. در نوبت‌هاى بعدی، یکى عبارت “آفتاب مهتاب چه رنگه؟ ” و دیگرى “سرخ و سفید دورنگه”را هنگام خم‌شدن مى‌خوانند و تا زمانى که خسته نشده باشند، بازى را ادامه مى‌دهند.

چوقاپى:


یکى از بازى‌هایى است که در استان اصفهان متداول بوده و هم‌اکنون نیز در بعضى از مناطق این استان (نقاط روستائى بیشتر) انجام مى‌شود، نمونه این بازى با تفاوت‌هاى جزئى در برخى از استان‌ها نیز رایج بوده است، در تهران مشابه این بازى ”الک دولک“ نام دارد.

اوستا سلامى:


به‌صورت تک‌گروهى انجام مى‌شود، این بازى به محل چندان وسیعى نیاز ندارد حتى در کوچه‌هاى روستا و میدان‌گاه‌هاى آن و دیگر فضاهاى آزاد مى‌تواند انجام شود، بازى هیچ‌گونه وسیله و ابزارى نمى‌خواهد.

بازى با چوب (خوانسار):


بچه‌ها در هر دوطرف زمین بازى دو سنگ قرار مى‌دهند که ‘گل’ نامیده مى‌شود. بازیکنان که به دو گروه تقسیم شده‌اند، هریک با چوب بلندى که در دست دارند، چوب کوچک را زده و سعى مى‌کنند آن را از میان دو سنگ عبور دهند.


حمام‌بازى:


بچه‌ها مقداری خاک را کُپه مى‌کنند و روى آن آب مى‌ریزند تا گِل درست شود. هریک از بازیکنان در یک طرف این کُپه قرار مى‌گیرند و شروع مى‌کنند به باز کردن یک راه تا کُپه خاک به‌صورت گنبد درآید. بعد هریک از بازیکنان، در سوراخ خود را با یک سنگ مى‌بندد. سپس سرگنبد را سوراخ مى‌کنند و از آن بالا آب مى‌ریزند. آب از سوراخ هریک از بازیکنان بیرون زد او سوخته است. جریمهٔ او این است که سر او را به گنبد مى‌کوبند. گاه مى‌گردند و شخص بى‌اطلاعى را پیدا مى‌کنند و از او مى‌خواهند که بگوید درون گنبد چه صدائى مى‌آید و وقتى او سرخم مى‌کُند سر او را به گنبد مى‌کوبند و مى‌خندند.


این ها نمونه ای از ورزش های محلی اصفهان است که از دیر باز تنها جهت حفظ سلامتی و نشاط در بین مردمان این سرزمین است.


جم‌جمک

بازیکنان دور هم نشسته، دست‌های خود را مشت می‌کنند و مانند مناره‌ای روی هم می‌گذارند. آن‌گاه بزرگ‌ترین آنها با آهنگ مخصوصی شعری را خوانده و دیگران هماهنگ با آن شعر، مشت‌های خود را به‌حرکت درآورده و مناره را می‌جنبانند.


عامو یادگار

یکی از بازیکنان خم می‌شود و به دیوار تکیه می‌کند و بازیکن دیگر سوار او می‌شود و چشم‌های بازیکن دیگر را با دست می‌گیرد و از او می‌پرسد: ‘آش جو خورده با ماس و خیار عامو یادگار خوابی یا بیدار؟’ سپس یا چشم‌های خود را می‌بندد یا هر دو را باز نگه می‌دارد یا یکی را باز و دیگری را بسته نگه می‌دارد. بازیکنی که چشم‌های آن بسته است باید حدس بزند و مثلاً بگوید، خواب یا بیدار یا خواب و بیدار. یک نفر هم بر بازی نظارت می‌کند؛ اگر حدس او درست بود جاها با هم عوض می‌شود.

گردوبازی (گلپایگان)

ابتدا دایره‌ای کشیده و هریک از بازیکنان چند گردو در داخل آن می‌گذارند. آن‌گاه هرکدام در فاصلهٔ چند قدمی از دایره، جائی را مشخص کرده و از آنجا با گردوئی درشت و گرد به‌نام ‘تیله’ (tilleh) (گردوی بزرگ مغزدار و سنگین را تیله می‌گویند)، گردوهای داخل دایره را هدف می‌گیرند، اگر گردوئی از دایره خارج شود، بازیکن برنده است وگرنه می‌بازد.

لَپَربازی

ابتدا دایره‌ای روی زمین می‌کشند و هریک از بازیکنان تعدادی سنگ داخل آن می‌گذارد. آن‌گاه خطی را مشخص می‌کنند و هریک از بازیکنان از آن محل سعی می‌کند با لپر خود، سنگ‌های داخل دایره را نشان کرده و آنها را از دایره خارج کند. بازیکنی که تعداد بیشتری سنگ را از دایره خارج کرده باشد، برندهٔ بازی است.

 




 

تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در فارسی بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.